محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 109

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

واعتقاد از معاد وحشر و نشر برداشته باشند ، وعمر را به آموختن شعر وبذله خوانى وترنّمات ونغمات ومطربى وسرود و غنا صرف كنند ، وشعرها كه معنىهاى ملحدانه از آن بيرون آيد بيشتر ياد گيرند ، وگويند هر چه جميع اهل عالم در مدّت عمر به خواندن و تعليم گرفتن ، ومطالعه حاصل كنند وكرده‌اند ومىكنند ما در يك دم به همهء آن ملهَم مىشويم . ايشان نيز مدّعى وكذّاب ولعين وملحد ومرتاب وبىدين‌اند ، و حلال و حرام نزد ايشان يكسان است و به ضرورت ومصلحت نام اسلام بر خود گذاشته‌اند ، شيعه بايد از ايشان دورى نمايد وايشان را مسلمان نشمارد « 1 » فرقهء شانزدهم نوريّه‌اند اگر چه صاحب كتاب بيان الاديان مىگويد كه : صوفيّه در اصل اعتقاد دوفرقه‌اند : يكى « نوريّه » و ديگرى « حلوليّه « 2 » » ، امّا بسيارى از علماى شيعه وسنّى گفته‌اند كه : يكى از اين دو فرقه حلوليّه ودويّم اتحاديّه‌اند - چنان كه گذشت - و « نوريّه » از فروع وشعب ايشانند .

--> ( 1 ) - حديقة الشيعة : 584 . ( 2 ) - بيان الاديان : 484 .